ΑΓΡΟ-ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ

Αθανάσιος Θεοδωράκης

πολιτικός επιστήμονας

   Τα στοιχεία που αφορούν την ανεργία και ειδικά την ανεργία των νέων είναι αποκαλυπτικά. Για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας δεν περιμένουμε θαύματα: το δημόσιο αδυνατεί, οι επιχειρήσεις κλείνουν, το εμπόριο έχει δυσκολίες. Πώς και πού λοιπόν θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας;

   Η απάντηση βρίσκεται στην αυτο-απασχόληση, στην μικρή επιχείρηση και στον αγροτικό τομέα. Από τη μια άκρη της χώρας μέχρι την άλλη οι νέοι και οι άνεργοι επιστρέφουν στο χωριό, αλλά χωρίς βοήθεια, χωρίς στήριξη και χωρίς επίγνωση των δυσκολιών. Συχνά η απογοήτευση είναι μεγάλη και εγκαταλείπουν την προσπάθεια. Η κρίση οδηγεί τους ανθρώπους στην αναζήτηση τρόπων επιβίωσης, στην αυτο-κατανάλωση των παραγομένων προϊόντων και στην αγροτική παραγωγή.

   Έχω προτείνει το σύστημα των «αγρο-συνεργειών»,

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ

Τον δρόμο του μεταξιού επιθυμούν να ακολουθήσουν ολοένα και περισσότεροι νέοι στη χώρα μας

   Ολοένα και περισσότεροι είναι οι νέοι από όλη την Ελλάδα που ενδιαφέρονται να ενταχθούν στο δυναμικό καλλιέργειας μεταξιού στη χώρα μας, αφού η εκτροφή μεταξοσκώληκα μπορεί να είναι ένας δρόμος με υψηλές απαιτήσεις, ωστόσο μέσω της οικονομικής κρίσης μοιάζει όαση, για όσους επιθυμούν ένα καλό εισόδημα ως και 7.000 ευρώ μέσα σε δύο μήνες.

   Μάλιστα το οικονομικό όφελος γι’ αυτόν που θα ασχοληθεί με το μετάξι μπορεί να ξεπεράσει και τα 15.000 ευρώ, εφόσον γίνει η απαραίτητη οργάνωση και καλλιεργηθούν 20 κουτιά με σπόρο μεταξοσκώληκα,

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΩΝ... ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ!

ΜΕΤΑΞΟΧΩΡΙ ΑΓΙΑΣ: ΕΚΕΙ ΠΟΥ Η ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

   Χωριό ξακουστό το Μεταξοχώρι της Αγιάς. Πανέμορφο, γραφικό, πλούσιο σε ιστορία, ένας από τους λίγους χαρακτηρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας.

   Χωριό που οι φιλοπρόοδοι και δραστήριοι κάτοικοί του φροντίζουν και η φυσική του ομορφιά να διατηρηθεί, αλλά και ο θρησκευτικός και πολιτιστικός του θησαυρός να διασωθεί ή ακόμη και να αναδειχθεί μέσα από παρεμβάσεις τους σημαντικές, βασισμένες, κι αυτό είναι το ενδιαφέρον, σε μια εθελοντική διάθεση, έμφυτη θα ‘λεγε κανείς, που οι Μεταξοχωρίτες έχουν μέσα τους.

   Τελευταία τους κίνηση, που αποδεικνύει και τη μεγάλη αγάπη για τον τόπο τους και την όρεξη που έχουν να προσφέρουν για να τον βοηθήσουν, είναι η συντήρηση των εικόνων που κοσμούν το εξαίρετης ομορφιάς τέμπλο του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής. Συντήρηση η οποία έγινε με πρωτοβουλία, αλλά και δαπάνη, γυναικών του χωριού!

   Για μια ακόμη φορά οι γυναίκες του Μεταξοχωρίου, και, γενικότερα, η δράση που παρουσιάζουν οι κάτοικοι αυτού του χωριού,

ΜΗΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΕΝΟΡΙΑΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ;

Στή σηµερινή ἐποχή, εἶναι σύνηθες πιά τό φαινόµενο τῆς παντελοῦς ἔλλειψης καλλιέργειας τῆς Ὀρθόδοξης πίστης µας στίς ψυχές τῶν παιδιῶν µας, ἡ ὁποία βέβαια συνοδεύεται στενά καί µέ τήν ἀνύπαρκτη ἐκµάθηση τῆς Ἱστορίας µας. Τά ὀλέ­θρια ἀποτελέσµατα τοῦ θλιβεροῦ αὐτοῦ φαινοµένου τά βλέπουµε καί τά βιώνουµε κάθε µέρα καί ὥρα, σέ κάθε γωνιά τῆς πόλης µας, τῆς γειτονιᾶς µας καί γενικά τοῦ τόπου µας.

Οἱ ἀπαντήσεις καί οἱ ἀπόψεις τῶν παιδιῶν µας σέ διάφορα θέµατα Ἱστορίας καί Πίστεως µᾶς ἀφήνουν ἄλαλους κι ἐµβρόντητους. Κι ἐδῶ ἀκριβῶς δηµιουργεῖται τό ἑξῆς ἐρώτηµα: µέχρι πότε θά µένουµε ἄλαλοι κι ἐµβρόντητοι µπροστά σ’ αὐτό τό τόσο κρίσιµο θέµα; Μέχρι πότε θά ἐπιτρέπουµε νά µένουν τά παιδιά µας ἀµόρφωτα, ἀκαλλιέργητα, µέ γυµνές τίς ψυχές τους ἀπό Θεό, ἕρµαια σέ κάθε ἕναν τυχάρπαστο … “µεγαλοεπιστήµονα”, πού ἔχει ἀνάγκη ἀπό τσοῦρµο ὑποστηρικτῶν τῆς ἑκάστοτε θεωρίας του; Ἕως πότε θά καθόµαστε καί θά ἀκοῦµε τά παιδιά µας νά µᾶς µεταφέρουν στρεβλές θεωρίες ἀπάτριδων ‘ἱστορικῶν’;

ΟΠΩΣ ΠΑΝΕ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ...

Λουπίδου Μαρίας

Πολιτικοῦ Ἐπιστήμονος

Τὴν ἱστορικὴ συνέχιση τῆς Ἑλλάδας μπορεῖς νὰ τὴν βρῆς ἀτόφια στὴν παράδοση τοῦ τόπου. Σ’ αὐτὰ ποὺ χορεύουν καὶ τραγουδοῦν οἱ Ἕλληνες εἴτε γιὰ νὰ θρηνήσουν εἴτε γιὰ νὰ γλεντήσουν. Ἐκεῖ μέσα ὑπάρχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς ἱστορικῆς μας κληρονομιᾶς. Δὲν μπόρεσε κανένας νὰ τοὺς τὰ ἀφαιρέση.

Ὁ σύνδεσμος τῆς ἱστορίας μὲ τὴν παράδοση εἶναι γοητευτικὰ περίπλοκος.

ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΗΠΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ

 

ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΙΟΥΔΑΚΙ

   Έχει τιμηθεί με βραβεύσεις, έχει διακριθεί για τη δουλειά της σε Ευρώπη και Αμερική, ωστόσο, πριν μερικά χρόνια, επέλεξε να επιστρέψει στην Ελλάδα και να κάνει διεθνείς δουλειές... εξ αποστάσεως.

   Η Γιάννα Μπουγιούκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, αλλά έφυγε για την Αμερική με στόχο να υλοποιήσει το όνειρό της και να γίνει αρχιτέκτονας. Πήρε Μπάτσελορ στην Αρχιτεκτονική από το Southern California Institute of Architecture και τίτλο Μάστερ από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια με πλήρη υποτροφία. Από τον Αύγουστο του 2003 έως τον Νοέμβριο του 2011

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΛΑΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΑΣΚΑ

   Διδάσκουν στους ξένους τη μοναδικότητα των ελληνικών αγροτικών προϊόντων. Εκείνη φιλόλογος, ετών 32, κι εκείνος ηλεκτρολόγος μηχανικός, με εξειδίκευση στις τηλεπικοινωνίες, ετών 39, έφτιαξαν πρόσφατα την εταιρεία Hellenic Divinity και κάνουν γνωστό το ελληνικό λάδι, τις ελληνικές ελιές, ακόμα και τον ελληνικό παραδοσιακό καφέ εκτός συνόρων, ξεκινώντας μάλιστα από μια δύσκολη αγορά, αυτή της Κίνας.
   Η Νατάσα Μαυράκη και ο σύζυγός της Στέφανος Κουκουρίκος ίδρυσαν την επιχείρησή τους, που έχει έδρα στην Πυλαία Θεσσαλονίκης,

ΕΝΑΣ ΣΠΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ / Άλεξ Οικονομίδης

Καλλιεργήστε μόνοι την τροφή σας

   Ολοκληρώνοντας το ντοκιμαντέρ του« A Seed for Change», ο Ελληνολιβανέζος κινηματογραφιστής Αλεξ Οικονομίδης διηγείται πώς ο ίδιος αποφάσισε να καλλιεργεί την τροφή του στο μπαλκόνι του και προτρέπει όλους μας να κάνουμε το ίδιο.

   Η ιδέα για το «A Seed for Change» ξεκίνησε ως μια προσωπική μου αντίδραση στην οικονομική κρίση, σε συνδυασμό με τον ελεύθερο χρόνο μου και την επιθυμία μου να ενημερωθώ για την καλλιέργεια σπόρων στο μπαλκόνι του σπιτιού μου

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Παπαδόπουλος Θεόφιλος

δάσκαλος

   Από τα χρόνια της αρχαιότητας οι Έλληνες είχαν οργανωμένη κοινωνική ζωή. Είχαν θεσπίσει θεσμούς, δίκαιο (λαϊκό και επίσημο), τρόπους εθιμικής συμπεριφοράς, που ρύθμιζαν διοικητικά και κοινωνικά την ομαδική τοπική ζωή τους.

   Ιδιαίτερα η κοινοτική οργάνωση (αυτοδιοίκηση και αλληλοβοήθεια) ήκμασε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, τότε που τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά, για εθνικούς και ιστορικούς νόμους.

   Παράλληλα γεννήθηκε η κοινωνική αλληλεγγύη, κοινοτική και εκκλησιαστική, και, τέλος, αναδείχτηκαν κοινοτικοί ευεργέτες για την ανέγερση κοινωφελών έργων.

   Κέντρα συναντήσεων των χωριανών έγιναν τα καφενεία, οι