Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015

ΠΑΓΚΟΙΝΙΑ-ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ, 29/7/15

Πραγματοποιήθηκε η πρώτη ενημερωτική συνάντηση για τη δημιουργία, τους σκοπούς και
τις δράσεις της "Παγκοινιάς" στον νομό Πέλλας.

Περισσότερα (δελτίο τύπου και βίντεο) τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Δείτε φωτογραφίες από τη συναντηση:

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2015

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ




Την ώρα που τα γεγονότα γύρω μάς δημιουργούν θλίψη και απογοήτευση, ελάτε να νιώσουμε για λίγο τη ζεστασιά της συντροφικότητας και να χαρούμε την πατροπαράδοτη κοινωνικότητα.
(με ένα ποτήρι κρασί και λίγη μουσική;;).
   Οργανώνουμε συνάντηση-συζήτηση για την επιστροφή στην παράδοση και τις αξίες, τις ρίζες και τις μνήμες, τα ήθη και τα έθιμα, την παγκοινιά!
   Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015, ώρα 20.30, στο θεατράκι δίπλα από το παρεκκλήσιο των αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στην Έδεσσα.



   Ελάτε να γνωριστούμε. Πληροφορίες στο τηλέφωνο: 6972559553, Παπαδόπουλος Θεόφιλος, καθώς και στο διαδίκτυο: pagoinia.blogspot.gr

΄΄Παγκοινιά΄΄                                                                            
Είσοδος ελεύθερη


Πέμπτη 23 Ιουλίου 2015

ΜΙΚΡΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΚΛΕΙΑ ΑΡΙΔΑΙΑΣ

Ο ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΓΕΜΙΣΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ!


   Μία δραστηριότητα η οποία αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, διοργάνωσε πριν λίγες μέρες η Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Περίκλειας Αριδαίας, κ. Χρύσα Σούση. 
   Συγκεκριμένα, έχοντας στο πλευρό της μια ισχυρή ομάδα αποτελούμενη κυρίως από νέα παιδιά, γεμάτα όρεξη για προσφορά, καθάρισε ολόκληρο το χωριό και έδειξε με τον καλύτερο τρόπο τον δρόμο

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ Σενάριο






Κούκου Χρυσάνθη
Πρεσβυτέρα-Γιατρός-Πολύτεκνη


Γεια σας,
Είμαι η Ελενίτσα, ένα από τα δεκάδες, εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες παιδιά στην Ελλάδα, που η ζωή τους άλλαξε σημαντικά τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας αυτού που οι μεγάλοι αποκαλούν «κρίση».
Ζούσαμε σ’ ένα διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας στο κέντρο της πόλης. Ο μπαμπάς δούλευε σαν μηχανικός στο εργοστάσιο και η μαμά σ’ ένα ξενοδοχείο της πόλης. Κι εμείς, σχολείο αγγλικά γαλλικά, μουσική, γυμναστήριο, όλη μέρα δώθε κείθε κι όταν κατάκοποι γυρνούσαμε σπίτι, λίγο τηλεόραση και φυσικά παιχνίδι με τις ώρες στον υπολογιστή. Πότε επικοινωνούσαμε μεταξύ μας; Καλή απορία. Ίσως τα Σαββατοκύριακα, ίσως σε κάποιες διακοπές… αλλιώς τα μαγνητάκια με τα σημειώματα πάνω στην πόρτα του ψυγείου να ‘ναι καλά! Έτσι κυλούσε η ζωή μας, ώσπου έσκασε μύτη  απρόσκλητη και άκρως ανεπιθύμητη η «κυρία Κρίση».

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΣΕΠ



Την Τρίτη, 14 Ιουλίου, στο φιλόξενο Χαγιάτι, στην Έδεσσα, είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε από τον Δημήτρη Μιχαηλίδη σχετικά με την κοινωνική οικονομία μέσα από τη λειτουργία των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων (ΚΟΙΝΣΕΠ). Μέσα στα χρόνια της κρίσης η κοινωνική οικονομία φαίνεται να είναι αυτή που μπορεί να δώσει λύσεις εφικτές και αποτελεσματικές για το μέλλον. Στόχος της είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας για την κάλυψη των αναγκών μιας κοινωνίας. Είναι η τοπική σφραγίδα που μπορεί να καλύψει τα κενά που δημιουργεί η διεθνοποίηση. Μια κοινωνία, μια πόλη, μια ομάδα ανθρώπων με κοινούς στόχους οργανώνεται κατάλληλα για να καλύψει τις ανάγκες της αξιοποιώντας το δυναμικό των μελών της. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο δυνατός κοινωνικός ιστός για να μπορέσουν τα μέλη να εμπιστευτούν και να στηρίξουν μια τέτοια προσπάθεια.


΄΄Παγκοινιά΄΄


Δείτε φωτογραφίες από τη συνάντηση:

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ


ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ
ΕΛΛΗ ΙΣΜΑΗΛΙΔΟΥ

(1) Ἐ­πι­στρο­φὴ στὶς ρί­ζες

Ἕλ­λη­νες ἐγ­κα­τα­λεί­πουν τὰ με­γά­λα ἀ­στι­κὰ κέν­τρα καὶ ἐ­πι­στρέ­φουν στὸν τό­πο κα­τα­γω­γῆς τους σὲ ἀ­να­ζή­τη­ση κα­λύ­τε­ρης ζω­ῆς.

Ἡ παγ­κό­σμι­α ἱ­στο­ρί­α εἶ­ναι ἕ­να ἀ­φή­γη­μα με­τα­να­στεύ­σε­ων.
Ἄν­θρω­ποι ἀ­φή­νουν τὸν τό­πο τους γι­ὰ νὰ σπου­δά­σουν καὶ νὰ ἐρ­γα­στοῦν, ἐ­νῶ ἄλ­λοι ἐγ­κα­τα­λεί­πουν τὰ ξέ­να μέ­ρη καὶ ἐ­πι­στρέ­φουν ἐ­κεῖ ἀ­π᾿ ὅ­που ξε­κί­νη­σαν. Σὲ μί­α τέ­τοι­α « κυ­κλι­κὴ» συγ­κυ­ρί­α φαί­νε­ται νὰ βρί­σκε­ται σή­με­ρα ἡ Ἑλ­λά­δα. Λί­γο ἡ οἰ­κο­νο­μι­κὴ κρί­ση καὶ οἱ ἀ­πο­λύ­σεις, λί­γο οἱ ἀ­σφυ­κτι­κοὶ ρυθ­μοὶ τῆς κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας στὶς με­γά­λες πό­λεις, λί­γο ἡ ἀ­νάγ­κη γι­ὰ φύ­ση καὶ κα­θα­ρὸ ἀ­έ­ρα ὁ­δη­γοῦν χι­λι­ά­δες ἕλ­λη­νες στοὺς δρό­μους τῆς πα­λιν­νό­στη­σης

Σάββατο 18 Ιουλίου 2015

ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΖΟΥΣΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΜΟΥ


Στις εφηβικές μου αναμνήσεις συνυπάρχουν τα πάρτι, η ροκ μουσική και η γιαγιά μου.
Για εκείνην η ροκ μουσική δεν ήταν παρά ένας κακότεχνος θόρυβος. Πάντως σεβόταν περισσότερο τη νεανική μας σύγχυση, από όσο εμείς τη νηφάλια σοφία της.
Ήξερε πού πηγαίναμε, αλλά ποτέ δεν έμπαινε στον πειρασμό να αντιπαρατεθεί προς ό,τι θεωρούσε φυσικό για την ηλικία μας. Σηκωνόταν, μας φιλούσε, ευχόταν να περάσουμε καλά, κι ύστερα προσέθετε να έχουμε τον Χριστό στην καρδιά μας εκεί που θα είμαστε, και ας κάνουμε ό,τι θέλουμε.
Μετά μας σταύρωνε, ευχόταν να είναι η Παναγιά μαζί μας, και συμπλήρωνε διστακτικά, σαν να μην ήταν σίγουρη αν έπρεπε η όχι να το ξεστομίσει, να μην αργήσουμε,

Τρίτη 14 Ιουλίου 2015

ΟΙ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ

Μακάριοι όσοι αγαπήσανε τον Χριστό περισσότερο απ" όλα τα του κόσμου και ζούν μακριά του κόσμου και σιμά στον Θεό, με τις παραδεισένιες χαρές, επί της γης.

Μακάριοι όσοι κατόρθωσαν να ζούν στην αφάνεια και απέκτησαν μεγάλες αρετές και δεν απέκτησαν ούτε και μικρό όνομα. Μακάριοι όσοι κατόρθωσαν να κάνουν τον παλαβό και με αυτόν τον τρόπο προφύλαξαν τον πνευματικό τους πλούτο.
Μακάριοι όσοι δεν κηρύττουν με λόγια το Ευαγγέλιο, αλλά το ζούνε και κηρύττουν με την σιωπή τους, με την Χάρη του Θεού, η οποία και τους προδίδει.
Μακάριοι όσοι χαίρονται, όταν τους κατηγορούν αδίκως, παρά όταν τους επαινούν δικαίως για τον ενάρετο βίο τους. Εδώ είναι τα σημάδια της αγιότητος και όχι στον ξερό αγώνα των σωματικών ασκήσεων και τον μεγάλο αριθμό των αγώνων, που όταν δεν γίνονται με ταπείνωση και με σκοπό την απέκδυση του παλαιού μας ανθρώπου, μόνον ψευδαισθήσεις δημιουργούν.
Μακάριοι αυτοί που προτιμούν να αδικούνται παρά να αδικούν και δέχονται ήρεμα και σιωπηλά τις αδικίες, διότι αυτοί φανερώνουν

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ, ΣΤΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΤΟΥ ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ



Τα λόγια είναι πολλές φορές φτωχά για να περιγράψουν όσα ζούνε οι καρδιές... Κι αυτό γιατί Ο Θεός Λόγος δεν χρειάζεται τον λόγο για να μιλήσει στις καρδιές των ανθρώπων!
Επιτρέψτε μας όμως να αποπειραθούμε να σας μεταφέρουμε τα περισσεύματα της χθεσινής εμπειρίας και συγχωρήστε μας την όποια καχεξία. Ας μας συγχωρήσουν και τα παιδιά... 
Πάει καιρός από τότε που μια παρέα νέων παιδιών ξεκίνησαν την ΄΄τρομοκρατική΄΄ τους δραστηριότητα στην πόλη μας! Μην τρομάζετε! Δεν τοποθετούν υλικές βόμβες, δεν κρατούν οπλοπολυβόλα, δεν φορούν μάσκες και δεν μουτζουρώνουν τοίχους... Όταν το φως της ημέρας πέφτει, αφήνουν τις όποιες δουλειές, τα ποτά και τις τηλεοράσεις και μαζεύονται μυστικά, ήσυχα